رایانه های شخصی صنعتی به ثبات عملکرد توجه می کنند. در حال حاضر ، رایانه های رایج صنعتی ما از سری CPU Celeron ، Pentium و Core Duo و برخی از فرصت های کنترل صنعتی کوچک از Atom CPU استفاده می کنند. هنگام انتخاب CPU ، رایانه های صنعتی معمولاً پردازنده هایی را با مصرف برق پایین در حد 5-20W انتخاب می کنند. ما در مورد J1900 ، 3865U ، 1037U ، N2930 و N2600 و همچنین پردازنده های i3 / i5 شنیده ایم. اما آیا انتخاب رایانه صنعتی با پردازنده i7 نادر است؟
ما از مشخصات اولیه کامپیوتر صنعتی شروع می کنیم. رایانه صنعتی عمدتاً کوچک و نفیس است و طراحی کلی شاسی نیز از نظر ابعادی کوچک است. برخلاف رایانه های تجاری ، رایانه های صنعتی بر پایداری عملکرد تمرکز دارند. از نظر اتلاف گرما ، رایانه های صنعتی عموماً برای اتلاف گرما از بلوک های اتلاف گرما و باله های آلومینیومی با مساحت زیاد ، از سیستم های اتلاف حرارت بدون فن استفاده می کنند. این امر نیاز به مصرف برق رایانه صنعتی نسبتاً کم دارد.
اگر بتوانیم از عملکرد مصرف انرژی پردازنده کامپیوتر صنعتی درک کنیم ، مصرف کلی برق J1900 حدود 10 وات ، مصرف انرژی N2900 حدود 7.5 وات ، مصرف انرژی i3 حدود 17 وات و مصرف برق است از i5 حدود 20W است. مصرف انرژی اتلاف حرارت i7&# 39 به بیش از 30 وات رسیده است. حتی پردازنده های کم مصرف i7 3517U ، 4510U ، 7500U و مدل های دیگر ، مصرف انرژی پردازنده نسبتاً زیاد است.
چرا رایانه های شخصی صنعتی به ندرت از پردازنده های i7 استفاده می کنند؟
این بدان معنا نیست که رایانه صنعتی دارای رایانه صنعتی i7 نیست. به طور کلی ، رایانه صنعتی این نوع پردازنده ها به ندرت توسط مشتریان استفاده می شود ، و همچنین یک نقطه دشوار در طراحی است. اگر طراحی اتلاف گرما به خوبی انجام نشود ، کارکرد پایدار برای رایانه صنعتی i7 خصوصاً در محیط های با درجه حرارت بالا دشوار است.
